Hoe laat je statistiek optimaal overtuigen?

5 januari 2012

Statistieken kunnen enorm overtuigend zijn. Bij presentaties, pitches, reclamemateriaal of debatten kunnen goed gepresenteerde statistieken ervoor zorgen dat mensen meegaan in je verhaal. Mits ze dus op de juiste manier worden gebruikt! Het is heel verleidelijk om te denken dat een staaltje statistiek namelijk ‘gewoon’ ingezet kan worden zoals je ‘m tegenkomt in een boek of online. Hop, grafiekje en klaar. Maar ook bij cijfers is het essentieel voor hun overtuigingskracht op welke manier ze ingezet worden. Daarom in deze blogpost: 3 tips om statistieken op een overtuigende manier te kunnen gebruiken.

1. Het gaat niet om de cijfers, het gaat om de relatie

In het boek ‘Made to stick’ leggen Dan Heath en Chip Heath haarscherp uit hoe dit zit: "Statistics are rarely meaningful in and of themselves. Statistics will, and should, almost always be used to illustrate a relationship. It’s more important for people to remember the relationship than the number." Het gaat dus niet om de precieze cijfers, het draait om wat de impact zou moeten zijn van die cijfers. Sta daar bij stil in het verwoorden. In ‘Made to stick’ geven de auteurs een fantastisch voorbeeld:


Tijdens de Koude Oorlog ging de organisatie Beyond War langs de deuren om Amerikanen te vertellen hoe gevaarlijk de wapenwedloop was. Ze zaten met het probleem dat grote cijfers an sich weinig indruk maken, zeker als het om zoiets onzichtbaars als kernwapens gaat. Ze vonden er het volgende op. Bij elke presentatie nam de voorlichter een ijzeren emmer mee. In die emmer gooide hij dan een kogeltje. ‘Dit is de atoombom op Hiroshima’, vertelde hij erbij. Dan gooide hij 10 kogeltjes in de emmer, ‘dit is de vuurkracht van één huidige U.S.- of Sovjetbom’. Uiteindelijk gooide hij 5000 kogeltjes in de emmer, wat een geweldig lawaai maakte dat eindeloos door leek te gaan. Het stond voor elke atoombom die gebouwd was tijdens de Koude Oorlog. De week erna zal niemand zich nog herinneren dat het om 5000 kernwapens ging, maar dat deed er ook niet toe. De essentie van het verhaal bleef absoluut hangen.

2. Gebruik de menselijke maat

Een voorbeeld. We hebben wereldwijd dit jaar op YouTube 1.000.000.000.000 (een biljoen) filmpjes gekeken. Da’s veel. Maar je snapt pas echt hoe waanzinnig veel dit is, als ik het inbed in een context die concreet is en in menselijke maten meet. Één biljoen afgespeelde filmpjes betekent dat iedere inwoner op aarde het afgelopen jaar 140 filmpjes heeft afgespeeld. Nog een voorbeeld. Amerikanen hebben in het tweede kwartaal van 2011 maar liefst 146 uur televisie gekeken in de maand. Yep, da’s veel. Maar hoe vreselijk veel dat precies is, besef je pas echt als erbij vertel dat dit vergelijkbaar is met elke dag van Maastricht naar Groningen reizen met de trein, plus een half uurtje wachten op een machinist. Bijna 5 uur per dag, net zolang als bijna heel Nederland doorkruisen met een onwillige NS. Een menselijk perspectief zorgt voor beter begrip, meer overtuigingskracht én dat mensen ’t beter onthouden.

3. Laat statistiek nooit output, maar alleen input zijn!

Ga er nooit vanuit dat de cijfers op zichzelf overtuigend zijn, maar máák ze overtuigend. Als je indruk wilt maken, zorg er dan voor dat de statistieken dan ook dat punt ondersteunen. Vertel een verhaal erbij dat laat zien waarom de statistische feiten er toe doen. Waarom het verschil in score of de vergelijking overtuigend zou moeten zijn voor de luisteraar.


Als we onszelf ervan proberen te overtuigen in de AH dat we beter geen chocolade kunnen kopen, dan zoeken we een statistiekje dat ons laat zien waarom we dat beter niet kunnen doen in verband met goede voornemens voor 2012. Wist u al dat een Marsreep net zoveel calorieën bevat als 11 mandarijnen? Da’s een hele zak om precies te zijn. Ouch!

Kleed je statistieken goed in

Door statistieken concreet, ingebed in de context en menselijk te maken, zal het publiek eerder onder de indruk zijn, het beter snappen en beter onthouden. Drie keer winst dus. Het is niet moeilijk om statistische gegevens te verbeelden. Bedenk gewoon telkens bij cijfers: hoe zorg ik voor een goede legenda zodat mensen ’t zien zoals ik wil dat ze het zien? Dit geldt natuurlijk ook voor beelden. Veel statistisch succes gewenst!

Deel dit artikel:

Andere artikelen

Framinganalyse: de frames rond de begroting

1 september 2026
Er werd de afgelopen dagen achter de schermen in Den Haag weer flink geknokt. Niet alleen om de inhoud van de begroting, maar ook om de beeldvorming daaromheen. Minderheidscoalitiepartners VVD, D66 en CDA waren het namelijk niet bepaald met elkaar eens. En dan wordt het vraagstuk ineens tweeledig: wat gaan we doen en hoe wordt deze 'handreiking' geframed in de buitenwereld? Wie wint en wie verliest? Ik analyseer in dit artikel de framingdynamiek. Zonder inhoud kan het alleen over het beeld gaan We weten nog weinig over de inhoud van de afspraken. Dat gaat eerst langs de Raad van State. Voor de media (en voor ons) blijft er dan niets anders over dan doorpraten over hoe de verhoudingen in de coalitie ervoor staan. Dat verdient meteen een kleine time-out, want wie de inleiding van dit artikel herleest, ziet dat ik zelf ook een duit in het zakje doe. Door strijdmetaforen (geknokt, winnaars & verliezers) en door te herhalen dat er sprake zou zijn van een handreiking, geef ik je als lezer een kader mee dat allesbehalve kleurloos is. Taal is nu eenmaal nooit neutraal. Dus laten we kijken hoe de media over dit nieuwsfeit berichten. Omdat het nog niet over de inhoud kan gaan, verschuift de berichtgeving automatisch naar het proces als een soort horse race journalism. Welke frames levert dat op? De afdronk: onderhandelen met pijn, moeite en schijnresultaat Media zijn niet mals. De Volkskrant kopt: 'Coalitie sluit begrotingsakkoord met zichzelf, maar oppositie wacht af'. In de inleiding schrijven ze verder: ' Alle geforceerde opgewektheid voor de tv-camera's kon niet verhelen dat tijdens het overleg op Heinens ministerie de messen op tafel lagen'. De Telegraaf is iets milder: 'Kras op blazoen minderheidskabinet na moeizame Prinsjesdag-deal' , koppen ze. Het AD gebruikt een aardige vergelijking om het proces te duiden: 'Een compleet debacle is afgewend, het is een fotofinish geworden'. Qua framing lijken media behoorlijk eensgezind: het rommelt in het kabinet en daarmee maken ze hun lastige positie alleen maar lastiger. Maar daarmee is de kous nog niet af. Wat alle media er namelijk bij vermelden, is dat dit akkoord er eigenlijk al veel eerder had moeten liggen. Met een minderheidskabinet moet je aankloppen bij de oppositie om je plannen uitgevoerd te krijgen en dat proces had dus sneller kunnen verlopen. Oftewel: een pijnlijke vertraging die de onderhandelingspositie met de oppositie ondermijnt. Hoe framen de hoofdrolspelers het zelf? Wat zet je tegenover deze strijdretoriek? In de reacties van de betrokkenen zie je twee strategieën terug. De eerste is reframen. Dat doen Jetten (D66) en Heinen (VVD). Jetten spreekt van 'een beetje wrijving' . Hij gaat dus deels mee in het beeld van strijd, maar buigt de conclusie om: wrijving geeft juist glans. Oftewel, stevig onderhandelen is goed, zolang je eruit komt. Wel doet hij een mea culpa over hoe dit eruit heeft gezien voor de buitenwereld: 'We gaan nog lessen trekken en kijken hoe het de volgende keer strakker kan'. Eelco Heinen gaat nog een stap verder in zijn reframe: ' Het heeft ons dichter bij elkaar gebracht, omdat je elkaar in die nachten met pittige discussies veel beter leert kennen. Ik denk dat dit het team nog sterker heeft gemaakt'. Het was dus juist goed dat het zo ging, aldus de minister van Financiën. Beide heren kiezen er niet voor om het conflict te ontkennen, maar om het in een nieuw daglicht te plaatsen. De tweede strategie is de aandacht verleggen. CDA-leider Bontenbal legt de focus op het doel van de onderhandelingen: dat was om tot 'een goede handreiking naar de oppositie te komen. Ik denk dat dat gelukt is' . Deze strategie werkt vaak goed, omdat het brein aandacht geeft aan wat op dat moment concreet wordt benoemd. Maar de slimme zet van Bontenbal wordt niet beloond. Terwijl ik dit artikel schrijf, wordt duidelijk dat een deel van de plannen is gelekt. Belangrijke oppositiepartij PRO laat daarover meteen weten: 'totaal niet onder de indruk'. De strijd om het framen van deze begrotingsdeal is nog maar net begonnen. De messen worden geslepen voor de Algemene Beschouwingen volgende week.

Kun je wel authentiek framen?

16 juni 2026
Het wordt me vaak gevraagd: hoe authentiek ben je nog als je een hele framingstrategie voorbereidt bij een ontwikkeling of rondom een bepaald thema dat je aan het hart gaat? Met name als mensen die strategie in een toespraak of presentatie gaan verwerken, voelt dit als een gevoelige kwestie. Maar is het dat ook? Dat hoeft gelukkig helemaal niet. 

Van chaos naar campagne: hoe partijen de val van het kabinet framen

6 juni 2025
Kabinet-Schoof is gevallen. De PVV stapte eruit, en daarmee kwam er abrupt een einde aan een samenwerking die in de beeldvorming vooral het label ‘moeizaam’ kreeg. Wat volgde: nieuwsbrieven en reacties van vrijwel alle partijen. Sommigen verontwaardigd, anderen opgelucht, bijna allemaal klaar om zichzelf opnieuw aan de kiezer te presenteren. In die mails zit meer dan een eerste reactie. Ze zijn het begin van een nieuw verhaal. Een poging om richting te geven aan wat er is gebeurd en vooral aan wat er nú moet gebeuren. Wie is verantwoordelijk? Wie heeft gefaald? En wie kan het land nu wél vooruithelpen?